نوشته‌های من

یکی از موضوعاتی که همیشه دوست داشتم تجربه‌اش کنم، این بود که در زمان مسافرت بتوانم کار کنم. در واقع بتوانم روی کارم تمرکز داشته باشم و زمانی را به کار و سایتم اختصاص دهم. در تمام این سالها که ...

یادم است بیست و دو سال پیش وقتی آقای پشت کامپیوتر کافی‌نت بهم گفت که قبول شدی (منظور قبولی در کنکور کارشناسی‌ست)، روی ابرها قدم برمی‌داشتم. در یک لحظه، رنگِ دنیا بیشتر شد. همه جا نور بود و ...

یادم نمی‌آید از چه زمانی ولی از سالها پیش، روزانه می‌رقصیدم. شاید روزی یک ساعت. اگر کسی از این روتین روزانه‌ام باخبر می‌شد، تعجب می‌کرد. ولی برای من بسیار کار عادی بود و هر روز میل به رق...

شفا آهسته آهسته رخ می‌دهد. هم شفای جسم هم شفای روح آنقدر نرم و آهسته که روزی حتی یادت نمی‌آید که چقدر درد داشتی یا چقدر دنیا برایت تیره و تار بوده. و جالب اینجاست که همین که کمی بهبود...

در پایین هر برگه‌ی تقویم امسالم نوشته که آن روز چندمین روز از سال است. امروز چهل و نهمین روز سال ۱۴۰۴ است. چهل و نه روز گذشته و من از این چهل و نه روز، پنجاه روزش را مسافرت بودم! سال...

یک شب در تعطیلات عید با خواهرزاده‌هایم قدم می‌زدیم و هر کدام ماجرایی را تعریف کردند و بعد گفتند - خاله حالا نوبت شماست - همین جمله کافی بود تا من بتوانم سکوتم را تا آخر سال ۱۴۰۴ حفظ کنم! جملات...

همین اول این را بنویسم که امیدوارم آدمهایی که شامل این نوشته می‌شوند، این متن را نخوانند! من معمولاً در هر زمانی یک کار خاصی را انجام می‌دهم که از قضا دوست دارم در آن زمانها تنها باشم و تنها آ...

یکی را می‌شناسم که در تمام رفتار، گفتار، عملکرد و در کل با تمام تک‌تک سلولهایش طوری رفتار می‌کند که پولدار و ثروتمند دیده شود. یکی را می‌شناسم که در همه‌ی شرایطی که بالا گفتم، دوست دارد که خیل...

وقتی یک برنامه‌ی روزانه مستمر داری، تازه گذر سریع زمان را متوجه می‌شوی! هشتاد روز پیش من دوباره یادگیری زبان را شروع کردم و خوشحالم که با حضور سفر و مریضی و کار و خوشی و ناخوشی، هر روز ادامه‌ا...