وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
دلم برای نوشتن در اینجا تنگ شده
وگرنه هر روز در دفترم چیزهایی مینویسم!
چیزهایی که به من و زندگیام آرامش میدهد.
واقعاً نوشتن برایم راهیست برای رسیدن به شفا
به آرامش
به گذاشتن بارهای زندگی بر روی زمین و سبک بال ادامه دادن.
وقتی چیزی عصبانی یا ناراحتم کند، صحبت کردن از آن موضوع شاید از شدت تنش آن لحظهام بکاهد ولی نه تنها مرا به آرامش نمیرساند بلکه واگویههای بیشتری را برایم میآورد و زمان طولانیتر و عمیقتری من را عصبانی و ناراحت نگه میدارد
ولی نوشتن…
ولی نوشتن از همان موضوع در زمانی کوتاه میتواند چنان آرامشی به من بدهد و چنان موضوع را برایم حل کند که از ابری سیاه و تار و هوایی خفه و تاریک به روشنایی و تازگی هوای بعد از باران برسم.
وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
🤍